Verrassend Thais

Verrassend op verschillende manieren. Allereerst met collega’s een stadswandeling. In zon stadswandeling leer je wat er vroeger stond en waar je nu thai7zonder bij na te denken overheen loopt. Bij el popo voor liggen een aantal blokken in de grond. Ik was altijd in de veronderstelling dat het een onafgemaakte fietsenstalling was, bleek dus iets anders te zijn. Daar stond vroeger de schandpaal en werden mensen letterlijk een kopje kleiner gemaakt, de plek van de Mexicaan erachter is dus goed uitgekozen. Na een uur in de regen gelopen te hebben, een aantal donatojes gehad te hebben, een benaming die ik kregen heb van collega’s. Dit is de gave te hebben om te vallen terwijl er geen obstakels zijn, het is echt een gave die je trouwens ook niet kan uitkiezen maar goed.

En daar stonden we voor le thai cuisine. Wel eens vaker langsgelopen. Van de buitenkant ziet er niet uit, een donkere trap naarthai1 beneden, een raam waar je half naar binnen kijkt, je zou kunenn denken dat de werkzaamheden van de schandpaal hier naar toe zijn verplaatst. Verassing nummer 1. Nadat ik de trap afgelopen ben, gaat de deur open. Een deur vol warmte! Niet alleen gegevens door de temperatuur maar ook door de vrindelijke en lachende mensen die je onthalen, en de geweldige geuren die je neus binnen vliegen.

Verassing 2. Wat een ruimte! Bij binnenkomst zie je de bar en de keuken erachter, links is de eerste ruimte met stoelen en tafels natuurlijk en erg leuk aangekleed. We liepen door door wat gangen tot we bij de tweede ruimte kwamen, ook erg sfeervol aangekleed en daar zetelden we ons neer.

Al mijn vooroordelen zijn weg van een schimmig thais restaurant waar je moet vrezen voor je leven. Nu nog even het eten afwachten maar ik heb heel erg goede hoop. Van te voren met mezelf afgesproken om bier te nemen. Mijn ervaring in het verleden is helaas dat zulke restaurants vaak bocht thai9serveren wat niet te zuipen is, en waar de planten zelf uit hun pot zouden springen wanneer je dit erbij zou gooien. Echter na het zien van dit restaurant durfde ik het toch aan om wijn te bestellen, witte wijn. Waarom wit en niet rood? Persoonlijk vindt ik de smaak van witte wijn heerlijk combineren met de wat scherpere Aziatische keuken. Wanneer je wijn te zwaar is heb ik het gevoel dat hij de smaken van de gerechten de grond in slaat met een moker wat Thor jaloers op zijn, maar ook als je een te lichte wijn drinkt zal de wijn het winnen van het eten en vraag je je af wat je aan het eten bent, en of je wel aan het eten bent. Maar hier schonken ze een sauvignon blanc. En een goede. Heerlijke fruittonen drongen vriendelijk mijn neus binnen, citroen, meloen, appels en vers gemaaid gras.

Dan de gerechten. Met onze tafel, 7 collega’s, gekozen voor het verassing menu. We begonnen met een, naar mijn mening, karig voorgerecht. Een loempiaatje, een satéstokje en een garnaal in een krokant jasje. Maar goed beter te weinig en goed van smaak dan te veel en geen thai8smaak. En in dit geval was het eerste wel waar. De loempia was goed, de saté op het stokje wat goed mals en de garnaal was goed bereid, het jasje niet te dik zodat je alleen beslag zit te happen. Daarbij werd geserveerd een saus van limoengras en chilisaus. Vooral de limoensaus vond ik erg lekker en leek me ook vers bereid maar wat is het? Nou er zit dus limoensap in, suiker, vissaus knoflook en een pepertje. Heerlijke smaken die erg goed samengaan met de saté op aanraden van de ober en de beste man had gelijk.

Dan de hoofdgerechten. Deze waren erg erg lekker. Verschillende curr’s, groene gele, gerecht met lams vlees, een heerlijke gerecht met een krokant visje, wokgroente en scherpe groente. En niet scherp zodat je tong na de avond uitneembaar is, of je je mond niet meer hoeft te openen om er iets in te doen maar scherp in evenwicht voor iedereen. Elke gerecht was heerlijk, de thai5groenten was heerlijk knapperig en niet doodgekookt. De stukjes vlees waren stuk voo stuk mals, de vis was goed bereid met een heerlijk krokant jasje en de rijst wat goed. Elke gerecht was perfect op smaak, elke gerecht proefde je de versheid, de kundigheid van de koks maar ook de trots van kok. En daarbij de wijn, die was heerlijk. Hij sloot perfect aan op de smaken van de gerechten. De verschillende smaken, de licht pittige smaken die heerlijk werden begeleid door de fruit tonen van de wijn en zijn licht zurige afdronk met een lichte tinteling op de tong. Mooi om te zien dat ze ook hier aan gedacht hebben, dat ze een witte wijn schenken die ook past bij hun eten, zodat deze twee dingen hand in hand met elkaar aan tafel zitten en elkaar versterken en het gerecht compleet maken.

Dan het dessert. De keus was gebakken banaan met 3 bollen ijs of een officieel thais dessert Kluay Buatchee, wat mij doet thai3denken aan een slager, maar het is warme zoete kokosmelk met stukjes banaan. Het is een bijzonder gerecht, een die ik niet nog een keer zal bestellen. De kokosmelk was wel lekker maar tsja sommige dingen liggen je nu eenmaal niet maar zijn wel leuk om eens te proberen. Ik vermoed dat de babyvoeding die we straks gaan geven aan ons kind, lijkt op deze substantie.

Samenvattend was het een heerlijke avond. Het eten was subliem! De smaken waren (h)eerlijk, de gerechten zagen er mooi uit en de wijn was zeker een toegevoegde waarde aan dit prachtige eten, #genieten.

Verzegeld wonder

Vorig jaar een bijzonder fles gekocht via fransekwaliteitswijnen.nl. Een fles die in een beperkte oplage word gemaakt elkaar. De druiven worden met zorg door grote namen in de wijnwereld uitgekozen. Uitgekozen op het karakter van de druif, de smaken van de druif en bovenal de samenwerking tussen de druiven. Dit jaargang had een Nederlands tintje Jan van Lissum en Ron Blaauw waren hier namelijk bij betrokken.

goud5Deze wijn komt uit, tsja hoe kan dit ook anders, frankrijk, regio Gascogne. Gemaakt van de Gros Manseng, Petit Manseng, Arrufiac, Petit Courbu. Stuk voor stuk druiven met een karakter waar de druif zelf meer dan trots op is en dat karakter mooi naar buiten brengt. De Gros Manseng en Petit Manseng lijken op elkaar kwa naam. Maar ze zijn toch anders van elkaar. Buiten dat ze, zoals de naam al doet vermoeden, de een groter is dan de andere zijn er meer verschillen. Allereerst starten met de big guy, de Gros Manseng. Deze druif heeft zijn oorsprong ook in Frankrijk. Zoals gezegd zijn de druiven groter dan die van de petit, logisch gezien de naam. De Gros Manseng druif is ook minder gevoelig voor ziektes en wordt verbouwd in grotere oplages. Dus meer druiven maar uiteindelijk is het eindresultaat minder elegant en rijk dan zijn kleine broertje de petit manseng. Wat wel erg gaaf is is de tijd van de oogst en hoe deze invloed heeft op deze druigf. Wanneer de druiven geplukt worden met een alcoholpercentage van tussen de 11.5 en 12 krijgt de wijn meer kenmerken van vers fruit en bloemen. Wanneer deze druif later geplukt wordt met hogere alcohol percentage dan worden de smaken intenser en rijken.

Dan het kleine broertje de petit. Deze druif heeft als prachtige eigenschap dat hij een frisse wijn geeft met de geuren van bloemen en kruiden met een fijne zuurgraad. Van deze druif maken de vrolijke wijnboeren ook graag dessertwijn,goud2 ze laten deze druif dan hangen tot hij er verschrompelt uitziet wat resulteert in onmeunig zoet sap. De Petit Manseng heeft geen grote opbrengst, zijn grote broer is zeg maar beter voor de euro’s van de boeren dan de petit maar de petit heeft wel zijn unieke prachtige smaak waar zijn grote broer niet tegen op kan en toch kunnen deze twee broers in deze fles neit zonder elkaar, ze vullen elkaar geweldig aan!

Dan de Arrufiac druif. Een zeer oude druif. De oorsprong van deze druif liggen in de pyreneeen. In de notulen uit 1802 wordt deze druif al genoemd.  De naam Arrufiac is vermoedelijk afkomstig van het woord arrufe wat in dialect betekend trots. En deze druif is trots, trots op zichzelf met zijn mooie dikke schil. Deze druif wordt laat geoogst zo rond september/oktober. De druif was in de jaren 80 bijna uitgestorven, maar zoals een trotse druif dat betaamd is hij terug gekomen en in opkomst. Wijnen die gemaakt worden van deze druif zijn vaak wijnen met veel alcohol en vrij zwaar, maar een perfecte collega van de andere druiven in deze fles.

En dan tot slot de Petit Courbu. Een vrij onbekende druif die vooral gebruikt wordt in het zuid westen van Frankrijk. Deze druif zorgt ervoor dat de wijn waar hij vrolijk aan deelneemt rijker van smaak en geur wordt en hinten mee krijgt van citroen en honing.

En al deze druiven geven hun karakter mee in deze mooie fles. Het was al een hele beleveing om deze überhaupt open te maken. De kurk is verzegeld. Op de zijkant van de fles is ook een zegel aangebracht waaraan weer een houten dingetje met de naam is bevestigd, erg mooi. Na lang twijfelen toch goud4maar deze mooie fles geopend. Twijfel omdat ik altijd in twee strijd ben om een mooie fles te openen. Je kunt hem dicht laten en niet proeven hoe heerlijk hij is, of openen en proeven hoe hij je meeneemt in zijn wereld reis langs alle druiven maar dan is hij wel op.. Maar ja de wijn moet toch ooit een keer gedronken worden anders wordt de wijn daar zelf ook verdrietig van wat weer ten koste van de smaak gaat. Met wat aansporing van mijn vrouw de fles open gemaakt. Eerst het zegel van de kruk los peuteren met een mes. Waarschijnlijk zijn er veel betere manieren maar ik koos waarschijnlijk weer voor de moeilijke weg met een scherp mes die op een gegeven moment in mijn vinger stond. Maar goed uiteindelijk na wat geworstel de aanblik van de prachtige kruk die popelt om eruit getrokken te worden. In mijn ontkurkermachine en beheerst de lange kurk omhoog laten komen. Vriendelijk plopt hij uit de fles waarna de zuurstof gretig kennis maakt met deze wijn.

Bij het schenken opletten dat het houten dingetje niet tegen je glas knettert, want ja dat is lastig.. wanneer je ook dit hebt overleefd vult het glas zich met het prachtige gouden mengsel, bijna letterlijk want deze wijn heeft een geweldige kleur, alsof er vloeibaar goud in je glas stroomt, maar dan drinkbaar. Alleen al even kijken naar het glas is het waard, zon prachtige kleur zie je niet vaak in je glas en ook nog eens prachtig helder.

De geuren zijn ontzettend! Wat een tal van geuren zwermen je neus binnen. Allereerst ruik ik de heerlijke geuren van bloemen, een lente en zomer gevoel komt in mij naar boven. Alleen al van de geur wordt je vrolijk. Daarbij komt nog vriendelijk een licht honing geur, de geur van exotisch fruit en kruiden en iets houtachtigs, te veel om op te noemen maar o wat een belevenis om alleen al je neus in dit glas te steken. Met al deze geuren, wat zal de smaak dan brengen. En ook daarin werd ik niet teleurgesteld. Wat een volle smaken, wat een rijkheid aan smaken. Elke slok waar doe ook heen gaat in je mond is vol en rijk van smaken. Geen enkel moment vlakt deze wijn af vanaf het moment dat de wijn je lippen verzegeld aanraakt tot het moment dat hij vriendelijk met een fijn zuurtje je keel ingaat houdt hij zijn volle rijke smaak. Wat een wijn. Elke druif die hierin zit laat ruiken en proeven wat zijn karakter is, elke druif komt terug in elke geur en elke slok die je neemt. Geen van de druiven overruled elkaar, maar ze zijn allemaal prachtig met elkaar aan het samenwerken om de sterke punten die ze hebben samen te voegen tot een top glas. Wat een beleving om deze fles waar er, samen met de rode versie, 22.000 van gemaakt zijn te  mogen proeven. Wat een #genieten moment, ik zeg als je hem nog vindt koop hem, je krijgt er geen spijt van. Je zult alle smaken proeven, alle geuren ruiken en verteld staan van dit wonder in een verzegelde fles.

 

Italiaanse souplese

Italie…het is en blijft mijn favoriete land. Het land zelf ik prachtig, de mensen zijn geweldig, en bovenal het eten en de wijn zijn subliem! En wat is er nou heerlijke om een gedeelte daarvan, het eet en drink gedeelte mee te nemne naar nederland, en er in ons land van te kunnen genieten. Intenzo is zon voorbeeld van een italiaans restaurant waar je de passie van het land in terug proeft, de ingredientne die wanneer gecombineerd uitgroeien tot een magistraal feestmaal, wijnen die deze gerechten perfect begeleiden en personeel die de passie overbrengt, en niet te vergeten Enzo zelf die deze passie en italiaans bloed laat spreken in de gerechten, in de wijnen en in zijn entausiasme. Maar daar waren we gisterenavond niet. Gisteren haalden we italie in huis. Gezelig met vrienden en hun pas geboren en uber schattige baby.

Het mooie van de italiaanse keuken zijn de verschillende onderdelen van een gerecht die niet een veel hoeven te zijn maar zoveel prachtige diepe smaken afgeven, die je kunt combineren waardoor je smaakpapillen en geur gevallen op hol slaan. Zelfgemaakte pizza is goed! En dan bedoel ik niet kant en klare bodem kopen, vleeswaren erop dumpen en voila eigen pizza.. Nee vanaf het deeg en het zelf maken van de bodem begint het al. Bij Proefwerck in hengelo pizza deeg gekocht, stap 1. Heerlijke het deeg zelf maken zodat je zelf de controle hebt over de dikte van de bodem. Een prachtige dunne bodem is het gevolg. Met daarop een laag zelf gemaakte pesto. Geen bakje of zakje lekker zelf maken. Die smaak kan never nooit niet tegen het kant en klare fabriek meuk op, en het is niet een moeilijk! Men neme een basilicum plantje, daar ga je eerst aan ruiken. Want die ruiken zo heerlijk! Wanneer je daar mee klaar bent pluk je de blaadjes en leg je deze in een wat dieper bakje, het nut van dieper komt straks. Wanneer je de blaadjes in een bakje gedaan hebt voeg je wat goeie olfijolie toe en geraspte parmazaanse kaas. Het is ook leuk om een keer oude kaas te proberen daar krijg de pesto wat meer pit van. Pak een staafmixer en mixen maar. En nu komt het voordeel van een iets dieper bak, het wil nog wel eens spetteren. En gezien ik meestal een wit overhemd aan heb doe ik het na 1 keer niet in een diepe bak nu wel in een diepe bak. Tussentijds voeg je nog 1 of 2 tenen knoflook toe, geperst wel te verstaan. En pijnboompitten voeg je toe die je eerst even korst in een koekepan doet. Wanneer je dit alles gestaafmixt heb voeg je nog na smaak zout en peper toe. En dat is het! In die tijd kun je niet heen en weer richting de schuifdeuren van de super met het blauwe logo en nog belangerijker, het is veeeeel lekkerderder, doen dus.

Dus verse pesto erop, goeie katenspek, mooie volle tomaten en mozerella van goede kwaliteit. Weinig ingredienten maar combinaties die je doen watertanden, die je smaakpapillen laten dansen die je doen #genieten.

Daarnaast nog een heerlijke tomaten dip, boter, suiker,parmazaanse kaas en cherry tomaatjes. Lekker laten indikken en heerlijk uit de pan dippen met een mooie stukje brood.

Italiaanse start van de lente

De zon schijnt, de vogels fluiten vrolijk hun eigen gemaakt lied, de tempratuur stijgt naar een van de hoogste waardes ooit in de geschiedenis begreep ik. Het is lente. Nou niet officieel maar ik reken hem goed, lente! Zon en temperaturen van 16 graden in de schaduw dus in de zon +5 betekend eindelijk weer zonder slaapzaak, en geitenwollen sokken op het terras zitten. De winter is voorbij, nou ja de winter, de periode die we gehad hebben waar het wat kouder was dan normaal.

lente3En dan het terras. Wat is heerlijk om het terras seizoen voor geopend te verklaren bij Intenzo op het terras, italian style. Bij aankomst gelukkig nog wat plek vrij, want zoals het hoort zat het aardig vol. Na de mensen van de gemeentelijke verkiezing partijen ontweken te hebben, goedkope afwassponsjes in de vorm van een tomaat, verlepte rozen te hebben afgewezen konden we gaan zitten in de heerlijke stoelen op het terras van Intenzo.

Nadat snel de altijd correcte bediening was gekomen, bestelden we ons heerlijke cappuccino en mijn cafe macchiato, espresso met een klein scheutje warme melk. Heerlijk op het terras is natuurlijk mensen kijken genieten van  fietsers die woest met 80 over de straat fietsen en zich kapot ergerden aan de mensen die zonder ook maar ergens naar toe te kijken plotseling overstaken. Dit resulteerde in wat boze gezichten, springbok achtige acties en piepende fietsbanden. Het was tijd voor lunch. Een blik was voldoende om de attente bediende duidelijk te maken dat we wilden genieten van heerlijke eten. Voor mij werd het de crostino intenzo, Gegrild focacciabrood met gegrilde groente en geitenkaas. Rosa bestelde de Piadino (Opgerold dun vloerbrood gegratineerd onder de gril) lente2Mortadella, Opgerold dun vloerbrood met mortadella, ricotta, olijven en rucola. Alleen al van de namen en de ingredienten werd ik nog vrolijker. En het ‘wat wilt u drinken’ maakte het compleet. Want wat is er nu lekkerder dan een mooie witte wijn bij geitenkaas. De wijn kwam eerder dat het eten wat natuurlijk niet erg was. Een heerlijke witte wijn, vol met smaken, vol frisheid en met een heerlijke frisse licht zure afdronk. Hier krijg je tenminste lekkere witte wijn. Waar je bij andere terrasjes in hengelo nog wel eens goede rode wijn krijgt maar helaas lichte totaal niet diepgaande witte, krijg je hier zowel vorstelijke rode wijnen, als prinselijke witte wijnen. De geur was heerlijke fris en in de smaak mooi tonen van citrus en meloen en ergens de geur van gras, vers gemaaid gras, een teken van de lente. Heerlijk, de combinatie die zou komen met de geitenkaas deed me al watertanden waardoor het glas langer vol bleef.

En daar door de altijd vrolijke mannelijke bediende met zijn altijd coole haar werd onze lunch gebracht. En wat zag het er weer prachtig uit, twee mooie broodjes waar de geur al direct vanaf kwam, de geur van #genieten. En op mijn bord de overheerlijke olijven van Intenzo. Die olijven alleen al lente1zijn een genoten om op te eten. Maar goed ik had dus een heerlijke crostino. De geuren van geitenkaas kwamen me al tegemoet samen met de geuren van gegrilde groenten. Het broodje zelf was ook heerlijke gekruid. Na de eerst 3 happen vooral geitenkaas gehapt te hebben kwamen de gegrilde groenten stoer om de hoek kijken. Wat een smaaksensatie brengt dit met zich mee. De heerlijke smaken van de geitenkaas samenvloeiend met de smaken van oa gegrilde paprika en courgette. Die smaken gaan zo lekker samen. En niet te vergeten vergezelde de wijn dit geheel voortreffelijk, en liet een heerlijk afdronk achter. Zo hoort de start van de lente te voelen en te smaken. De zon de schijnt een goed glas witte wijn die een prachtig Italiaans gerecht perfect begeleidt, het was #genieten.

Wat een contrast met de ‘lunchroom’ op het marktplein. Geen idee meer hoe het hete, de naam snel vergeten. Wanneer je daar een broodje met salami besteld krijg je rose salami. In mijn beleving is een mooi stuk salami rood, en geurig. Beiden was hier niet het geval. En dan de plek waar je gaat zitten. Ga niet boven zitten, ik zou zeggen ga er überhaupt niet zitten maar goed, als je er dan gaat zitten niet boven. Boven vond met het handig om te combineren. Tafeltjes met prullenbakken en lege kratten. En dit zorgt toch weer voor een hele speciale sfeer wanneer je je broodje met rose salami en verlepte sla zit te kauwen en je regelrecht in de openen en rijk gevulde prullenbak kijkt. Dat is toch geen porum, dat zoiets kan en mag bestaan en dat er schrikbarend veel mensen (2 stel) zaten vandaag. Nee wanneer je dat weet en wanneer je weet hoeveel het beter kan, bedenk ik me wel 80 keer voor ik daar weer naar toe ga. Geen mooie producten vol smaak, geen passie en geen liefde voor het eten. En dat is toch wel iets wat je wil, en wat je proeft in het gerecht wat je voor je krijgt, een gevoel en smaak wat we vandaag hebben gehad bij Intenzo, Italiaans de lente bij deze geopend.

Indiase puurheid

Zondag, dag twee van de lente met de bijhorende temperaturen. Einde van de middag richting zwolle om mijn schoonouders op te halen van hun verblijf in hotel Fidder. Hotel Fidder wat een hotel. Een ontzettend sfeervol hotel. Wanneer je binnen stapt en je kijkt om je heen lijkt het alsof de tijd india6india1heeft stil gestaan. Prachtig details op de plafonds, klassieke kasten en lampen, een oude sfeervolle bibliotheek. Het toilet had gatendoekjes, waar zie je dat nog prachtig. En de collectie whisky is er een om u tegen te zeggen. Patrick’s bar inclusief een eigen gestookte whisky. Helaas was ik niet de BOB zodat ik met smart dit links moest laten liggen. Gelukkig werden we wel getrakteerd op een heerlijke kop koffie en een huisgemaakte bonbon. Want dat doen ze hier, alles is zelfgemaakt. Het ontbijt is uitgebreid, heel erg uitgebreid en alles is ’s ochtends met de hand en vers bereid. Het kruidentuintje achter is hier getuige van.

Na hier heerlijke gezeteld te hebben in de serre, vervolgden we onze weg richting binnenstad zwolle waar we geserveerd hadden bij mayur kitchen. Een indiaas restaurant. Mayur betekend trots. En trots als een pauw zijn ze. En terecht. Ze zijn trots op hun keuken, trots op het eten uit het land waar ze vandaag komen, trots op de wijze hoe dit al eeuwen wordt bereid. En zo trots dat ze dit nog steeds doen, vol passie. En dat proef en zie je. Het restaurant zelf is erg sfeervol. Prachtige hoge plafonds, fijne stoelen en relaxte muziek. Bij binnenkomst werden we vriendelijk ontvangen waarna onze jassen werden aangenomen. Netjes werden we naar onze tafel begeleid.

De menu kaart is overzichtelijk, duidelijk en maakt je lekker. Mooie ingrediënten en namen komen je tegemoet wanneer je de kaart bestudeerd. De bescheiden wijnkaart is ook mooi. Ze hebben de eigen huiswijn, rood en wit. Daarnaast heeft Therese Boer op de achterkant van de wijnkaart hara wijnen geselecteerd die goed samen gaan met de pittige en veelzijdige smaken van de Indiase  keuken.

india4Als voorgerecht koos ik voor Jinga tandoori, oftewel voor diegene die net als mij bijna vloeiend indiaas spreken maar dit woord net niet kennen, Gepelde knoflook gamba’s gegrildin de tandoor. Na even wachten verscheen een mooi, simpel gerecht. Niet te veel poes pas op je bord gewoon mooie ingrediënten, fijne smaken die elkaar aanvullen. En eindelijke een goed klaargemaakte gambs. Waar het vorige restaurant waar ik was de gamba’s compleet hadden verkookt, en instaat waren om ze op rubber te laten lijken was het hier een hele verademing. De gamba’s waren perfect klaar gemaakt, de verse kruiden die dit gerecht begeleiden maakten het compleet, #genieten.

Als hoofdgerecht de Rogan Josh oftewel mals lamsvlees in een rijke currysaus van gember, knoflook, tomaten en indiase kruiden. De gezellig pannetjes kwam op tafel te staan met onze verschillende curry’s. Heerlijke geuren gingen de gerechten al india2voor. Mijn gerecht wat geweldig! Het lamsvlees was ontzettend mals. Vlees smelte bijna op mijn tong. Je hoeft er alleen maar naar te kijken en het valt uit elkaar zonder dat het droog is geworden. De verse groenten die in dit gerechte zaten waren heerlijke knapperig en niet dood gekookt. De smaken van de curry, van de verschillende kruiden, de groenten en de smaak van het lam waren in een heerlijke balans. Elke hap was een hap vol smaak, een snuif vol geuren van mooie kruiden uit de Indiase  keuken. Mijn schoonvader had echter de het winnende gerecht. Hij had Kashmiri Kip, Romige curry met cashewnoten, rozijnen, amandelschaafsel en exotische vruchten. Wat een gerecht! Het gerecht was heerlijk licht zoet, de kip was mals en niet droog en de vruchten gaven een explosie aan smaken in je mond, alsof er een bom ontplofte in je mond, een bom vol met smaken die de andere smaken krachtig omhoog haalde, een heerlijk gerecht!

En dan de wijn. Wanneer Therese Boer een aanbeveling doet wie ben ik dan om een andere wijn te kiezen. Natuurlijk ga ik dan in op haar grote en passievolle kennis over wijn. Gekozen voor de riesling. De riesling die in veel restaurant verkeerd wordt aangezien voor zure appelsap die vergist is. Voor een wijn die je eigenlijk niet in een wijnglas wil schenken omdat die het niet waard is. Een uitgemolken wijn helaas waardoor veel mensen niet meer weten hoe een echte volle riesling hoort te smaken. Maar deze riesling was fenomenaal en sloot naadloos aan bij de sterke, kruidige smaken van de curry. Heerlijke frisse citrus tonen in de neus, meloen en gras alles kwam voorbij en alles was in balans met de smaken van de gerechten. De smaken versterkten elkaar zonder elkaar in de weg te zitten. De smaken van de gerechten en de wijn gingen hand in hand en walsten door je mond, gaven je een geweldige mond beleving en een heerlijke afdronk wederom #genieten.

Dan het nagerecht. De vorige keer gekozen voor kulfi ijs. Deze keer viel mij oog op het nagerecht Gulab Jamun Mon Ami, vertaald huisgemaakte india3melkballen in rozensiroop. Melkballen klonk mij niet heel uitnodigend in de oren. Ging bij mij in de categorie stierenballen terwijl het ook al kwa naam totaal iets anders is, maar goed het brein dat zijn werk ook. Maar het huisgemaakt sprak mij aan en het eens kiezen voor iets wat je niet kent. De melkballen verschenen op ene mooi bord. Heel anders zagen ze eruit dan ik mij had voorgesteld. Voorzichtig een stukje op de vork. Wat zal het worden. Maar teleurstelling was ver te zoeken. Wat was dit anders en wat was dit lekker. Een structuur die leek op een marsepein bolletje maar compleet andere smaak samen met de rozen siroop. Wat was ik blij dat ik eens wat anders dan anders gekozen heb. Helaas gaat dit niet altijd goed en zit je soms plots pens te eten maar in dit geval was ik blij dat ik wat anders dan normaal koos. Overigens moet ik zegen dat het kokos ijs ook echt hemels is! Kortom een restaurant die ons ook weer voor de tweede keer wist te charmeren met hun hartelijkheid, heerlijk eten met verse producten en passie. Een aanrader voor een #genieten avond helemaal als de kok ook nog eens de tijd neemt om alle tafels af te gaan of alles naar wens is. We komen zeker terug.